فسفر در آکواریم گیاهی

کاهش سطح PO 4

همیشه فسفات را به عنوان یک ماده مغذی اصلی شنیده ایم
که در رشد گیاهان بسیار موثر است.
اما اکثرا این تحقیقات در مورد گیاهان خشکزی بوده است.

با اینکه گیاهان آبزی از فسفر به عنوان یک ماده مغذی استفاده می کنند اما اکثرا گیاهان آبزی در محیط های با فسفات کم سازگار شده اند.

محیط های تقریبا اسیدی که حلالیت ریز مغذی ها زیاد و جذب آن توسط گیاهان آسان می‌شود.

…… در زیر ترجمه مقاله ای از سایت آکواسابی است.

فسفات معمولاً به عنوان یک محصول جانبی تجزیه شده از مواد آلی مانند فضولات ماهی، غذا یا مواد گیاهی در حال مرگ ظاهر می شود. در سیستم های مختلف آکواریوم (آب شیرین، آب شور، آکواریوم پرورش، آکواریوم گیاهی) تاثیر بسیار متفاوتی دارد. در آکواریوم های معمولی آب شیرین، فسفات برای ساکنین غیر سمی است –

حتی در غلظت های بالاتر. به خصوص در آکواریوم ها یا مخازن پرورش با ذخایر متراکم ماهی، جلبک ها می توانند از محتوای فسفات بالاتر نیز بهره ببرند و به طور ناخواسته پخش شوند، اگر گیاهان آبزی سریع الرشد به عنوان رقبای مغذی در دسترس نباشند یا فقط تعداد کمی از آنها وجود داشته باشد.

به عنوان یک معیار، مقدار 3 میلی گرم در لیتر نباید بیشتر شود. آکواریوم‌های گیاهی و مناظر آبی آنقدر فسفات مصرف می‌کنند که برای جلوگیری از کمبود رشد در گیاهان آبزی
باید با کود فسفات تکمیل شود. ارزش غذایی ایده آل در اینجا با 0.1 تا 1 میلی گرم در لیتر فسفات داده می شود. حتی غلظت های بالاتر نیز قابل تحمل است، تا زمانی که مواد مغذی باقیمانده مانند نیتروژن در یک نسبت متعادل نگه داشته شوند.
در سیستم آب دریایی، سطوح بالاتر فسفات می تواند جذب کلسیم مرجان ها را به خطر بیندازد. مقدار بسیار بالای PO 4 بر رشد و سلامت مرجان ها تأثیر منفی می گذارد. مقدار هدف مورد نظر در آکواریوم های صخره ای زیر 0.05 میلی گرم در لیتر است.

در آکواریوم هایی با تمرکز بر پرورش میگو، افزایش سطح فسفات به عنوان مسئول پوست اندازی ناموفق شناخته می شود. برای صرفه جویی در مصرف، پرورش دهندگان میگو باید به اقدامات کاهش فسفات بازگردند، در صورتی که این مقادیر به طور غیرعادی بالا می رود.

کاهش غلظت فسفات را می توان با تغییرات منظم و سخاوتمندانه آب به بهترین نحو محقق کرد . اگر این کار موثر نبود به گزینه های دیگری نیاز دارید. در ادامه به معرفی چند روش دیگر برای کاهش فسفات می پردازیم.

قرار دادن گیاهان آبزی

گیاهان آکواریومی با رشد سریع مواد مغذی زیادی از جمله نیترات و فسفات مصرف می کنند. این امکان کاهش طبیعی را فراهم می کند.
لطفاً به خاطر داشته باشید که بسته به نیاز گیاهان آبزی – باید تمام مواد مغذی لازم برای آنها تامین شود. این به رشد آنها بسیار کمک می کند.

تغذیه
همچنین ممکن است بخواهید در مورد تغذیه ساکنان آکواریوم خود برای کاهش فسفات فکر کنید. تغذیه بیش از حد حیوانات می تواند به راحتی منجر به بار آب بیشتر شود. بنابراین، شما همیشه باید فقط به اندازه ای که ماهی ها و بی مهرگان شما قادر به مصرف در یک زمان معقول هستند، تغذیه کنید. باقی مانده ها باید حذف شوند. یک یا دو روز بدون غذا هیچ ضرری ندارد – مگر زمانی که درست در وسط تکثیر باشید.
هنگام تغذیه غذای منجمد، مواظب باشید. اینها می توانند بمب های فسفات واقعی باشند! خیلی بهتر است که غذا را در یک الک کوچک آب کرده و آب اضافه را دور بریزید .

استفاده از حذف کننده فسفات
JBL – PhosEx – ultra

جاذب های فسفات مانند JBL PhosEx ultra یا Seachem PhosBond از جمله رسانه های فیلتر شیمیایی هستند. اغلب، گرانول های حذف کننده فسفات بر پایه هیدروکسید آلومینیوم یا آهن (GFO) هستند. با استفاده از یک کیسه فیلتر، آنها را در محلی با جریان آب خوب در داخل فیلتر قرار می دهند و در آنجا فسفات را در آب اطراف می چسبانند. ظرفیت عامل جاذب محدود است و زمانی که دیگر اثری نداشت باید تعویض شود. بنابراین یک نظارت منظم با استفاده از آزمایش آب فسفات توصیه می شود.
توجه: اکثر جاذب های فسفات نه تنها فسفات را متصل می کنند، بلکه سیلیکات را نیز متصل می کنند.

گیاهان آبزی در محیط های طبیعی خود در خاک های رس یا رودخانه های تقریبا اسیدی رشد میکنند .

خاک رس توانایی جذب کاتیون ها را دارد .
جایی که بارندگی زیاد اکثرا آنیون ها را به راحتی از خاک خارج می‌کند.

به طور خلاصه یک نمک معدنی ساده نیترات پتاسیم ازآنیون و کاتیون تشکیل شده است .
مثلا نیترات (آنیون) پتاسیم( کاتیون ) تشکیل شده است .

اکثر نمک های معدنی فسفات حلالیت بسیار کمی در آب دارند
معمولا مقدار فسفات در رودخانه ها بین 0.005 تا 0.1 پی پی ام است .
مقدار بیشتر از این میتواند رشد تهاجمی جلبک ها را تقویت کند .

از آنجا که جلبک ها نیاز های کمتری برای رشد دارند اولین مشکل فسفات رشد جلبک ها است.

گفتیم اکثر نمک‌های فسفات نامحلول در آب هستند.
مثلا فسفات کلسیم
فسفات آهن
فسفات روی
فسفات منگنز

به طور مثال در اکثرا آکواربم های گیاهی تازه راه اندازی شده رشد بسیار عالی پیش می‌رود
اما بعد از چند ماه اکواریم دار های بی تجربه از توقف رشد گیاهان خود تعجب می‌کنند
با اینکه تمام مواد مغذی را به مخزن اضافه میکنند. یا گاهی هم نه.

گیاهان به خوبی می‌تواند فسفات ها را برای مدت طولانی در خود ذخیره کنند .
فسفات زیاد در گیاه توانایی جذب ریز مغذی ها را کاهش می‌دهد .
و این برای گیاهان آبزی که در محیط های با فسفات کم هماهنگ شدند مشکل بزرگی می‌شود .

در ثانی فسفات محلول و معلق در آب میتواند به کاتیون های معلق در آب چسبیده و نمک های نامحلول تولید کنند .

ریز مغذی های مهمی که در گیاهان غیر متحرک هستند و اگر در دسترس نباشند توقف رشد گیاه حتمی خواهد بود.

یکی از مشکلات توقف رشد گیاهان در آکواریم می‌تواند از فسفات زیاد ناشی شود.
جایی که مواد مغذی بی تحرک در گیاه در دسترس نیستند و رشد گیاه محدود می‌شود .